باسلام

 

امیدوارم  حالتون خوب باشه.دوستان, موضوع امروز راجع به  یه شعر زیباست که یکی از

 

دوستان بسیار خوبم زحمت کشیدن واین شعر زیبا رو گفتن که بنده صمیمانه ازایشون تشکر

 

میـــــــــــــــــــــــــــــــکنم................................؛؛؛؛؛

 

          

                             قناری من

 

تودفترخاطراتــــــــــــم نوشتم...................یه روزی من زردقناری داشتم

 

وقتی براش دونه وآب میذاشتم................برام میخوند,دیگه غمی نداشتم

 

                    زرد پلاکیه من,همدمو نازیـــــــــــــــــه من

           .........................................................................

یه روزی دیررسیدم,دیدم زغصه مرده.......افتاده توی قفس نه آب نه دونه خورده

 

رفتوزمن جداشد,دل بــــــــاغم آشناشد.........چندسال روزگارم مثل شبای تار شد

 

                      زرد پلاکیه من,بهاروشــــــــــــــــادی من

        ..........................................................................

وقتی پراشودیدم دونه دونه میریزه.........زرد قناری من امروز چشه,مریضه....؟

       ...........................................................................

توجنگلای سرسبز دوای دردی دارن......ازشهدوگردگلها برتنشـــــــــــون میمالن

 

بیاپرنده هاروتوی قفس نذاریم.............هرجایی که رسیدیم براشون دون بزاریم

 

پرنده ها مثل ما,دوس دارن آزادیرو..............ماازشون گرفتیم,بال زدنوشادیرو

 

جرم پرنده اینه قشنگوخوب میخونه.............چرااسیرش کنیم,توی قفس بمونه

 

              زردپلاکیه من,همدمونازیــــــــــــــــــــــه من

 

سروده:حناب آقای محمدزارعی




تاريخ : جمعه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۸ | ٧:٤۱ ‎ب.ظ | نویسنده : علی ملکوتی | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.